فصل دوم در خبر دادن جناب مقدس ايزدى ملائكة را از خلق آدم وامر كردن ايشان را به سجدهء أو ، وامتناع نمودن إبليس لعين در تفسير حضرت امام حسن عسكرى عليه السّلام مسطور است : وقوله تعالى وَإِذْ قالَ رَبُّكَ لِلْمَلائِكَةِ * يعنى : ابتدأ كردن خلق از براي شما در وقتي بود كه گفت پروردگار تو به ملائكة كه بودند در زمين با شيطان وجن وفرزندان جانّ را از زمين بيرون كرده بودند ، وعبادت الهى در زمين آسان شده بود : إِنِّي جاعِلٌ فِي الْأَرْضِ خَلِيفَةً يعنى : « بدرستى كه من گردانيده‌ام در زمين خليفه وجانشينى از براي خود بدل از شما » وشما را از زمين بالا مىبرم ، پس بر ايشان شديد ودشوار نمود اين امر ، زيرا كه عبادت ايشان نزد برگشتن به آسمان بر ايشان دشوارتر بود . قالُوا أَ تَجْعَلُ فِيها مَنْ يُفْسِدُ فِيها وَيَسْفِكُ الدِّماءَ يعنى : « گفتند ملائكة : اى پروردگار ما ! آيا قرار مىدهى در زمين كسى را كه افساد كند در زمين وبريزد خونها » چنانچه كردند جن وفرزندان جانّ كه ما ايشان را از زمين بيرون كرديم ؟ وَنَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِكَ يعنى : « وحال آنكه تنزيه مىكنيم تو را وپاك مىدانيم از آنچه لايق تو نيست از صفات » . وَنُقَدِّسُ لَكَ يعنى : « زمين تو را پاك مىكنيم از آنها كه نافرمانى تو مىكنند » .